Onzindelijkheid bij katten 




Niets is vervelender dan een plassende kat in huis. Het is niet altijd gemakkelijk dit probleem op te lossen. Het is belangrijk dat als eerste medische problemen worden uitgesloten; blaasontsteking, blaasgruis, blaasstenen, suikerziekte en nierfalen kunnen een aanleiding zijn voor onzindelijkheid bij katten.

Markeren
Markeren is normaal territoriaal gedrag en is erop gericht informatie over te brengen. In de vrije natuur kan een geurmerk ervoor zorgen dat een directe confrontatie tussen vreemde katten te voorkomen is. 
Het in de buurt van ramen en deuren markeren kan  voorkomen omdat er buiten katten rondlopen. 
 
Een kater met dekervaring markeert als er een krolse poes in de buurt is. In dit geval kan castratie een oplossing bieden. 
Markeren wordt niet alleen staande gedaan maar ook in 
de normale plashouding. Poezen plassen nogal eens tijdens de krolsheid.
Onzindelijkheid door problemen met de kattenbak

Het kan zijn dat er teveel katten gebruik maken van dezelfde bak. Het is verstandig om voor elke kat een eigen bak te hebben en indien mogelijk nog een extra bak. 
De bak dient regelmatig te worden schoongemaakt, haal er iedere dag de ontlasting uit en verschoon regelmatig het grit.

Het soort kattenbakvulling het soort grit kan bepalend zijn , neem bijvoorkeur een  grit dat niet stuift en geen luchtjes geeft. Klontjes vormen zodat deze makkelijk uit de bak te verwijderen zijn.
Standplaats van de bak is ook erg van belang. Plaats de bak nooit in de buurt van iets waar de kat bang van is of een hekel aan heeft, denk aan de stofzuiger of een wasmachine die opeens gaat centrifugeren terwijl de kat op de bak zit. Niet op een plaats waar veel "verkeer" plaatsvindt, bijvoorbeeld bij de buitendeur of bij een doorgang, ook uw kat houdt van een beetje privacy. Niet in de buurt van de eet- en drinkbak: er 
moet minimaal 2 meter afstand zijn tussen de plek waar uw kat eet en waar de bak staat. Ook moet de bak voor uw kat makkelijk bereikbaar zijn. 
Zorg ervoor dat de bak groot genoeg is zodat uw kat zich er in om kan draaien en kan graven, een volwassen kat heeft een grotere bak nodig dan een kitten. 
Sommige katten willen de privacy van een bak met een kap erop terwijl andere katten het vreselijk vinden. 
Let er bij meerdere katten in huis op, dat sommige katten de bak zo sterk als hun territorium beschouwen dat ze de andere kat er niet toelaten of aanvallen als ze eraf komen, dit gebeurt soms zonder dat u het ooit merkt in dit geval is een videocamera een uitkomst om dit probleem te ontdekken. 
Het kan zijn dat de kat een hekel heeft aan het schoonmaakmiddel dat u gebruikt om de bak te reinigen, gebruik in dat geval eens een niet-ruikend 
schoonmaakmiddel zoals soda. Gebruik geen chloor uw kat is er dol  op! Leg eens wat alluminiumfolie op de ongewensde plasplekken, dit ritselt en kraakt uw kat heeft hier een hekel aan en zal die plek niet snel weer gebruiken

Onzindelijkheid door stress

Een drastische verandering in de omgeving kan stress 
geven. Een verhuizing of verbouwing, scheiding, geboorte, opname bij de dierenarts en vakantie zijn 
voorbeelden van een grote verandering in de omgeving van de kat. 
Stress kan ook ontstaan als er een kat is bijgekomen of is weggegaan of als er teveel katers in een huis 
zijn. In zwerfkolonies leeft er ook slechts één kater per groep. Het veranderen van de dagelijkse routine, doordat u bijvoorbeeld van baan bent veranderd of andere werktijden heeft kan stress opleveren voor de kat. 
Denk hierbij ook aan zwangerschapsverlof, geef de kat dan niet meer aandacht dan toen u nog werkte en let erop dat na de bevalling de kat nog steeds evenveel aandacht krijgt ondanks alle drukte. Probeer de oorzaak van de stress te achterhalen en te verwijderen. 
Verder heeft iedere kat een eigen plekje nodig in huis waar een mandje of doos kan worden neergezet en waar de kat zich veilig kan terugtrekken. In die buurt kan de eigen kattenbak worden geplaatst. De plek nooit schoonmaken waar de kat bij is, als het dier plast om aandacht te vragen is zijn missie namelijk geslaagd. Het zich ontlasten is zelfbelonend gedrag, dit betekent dat de beloning in het gedrag zelf aanwezig 
is, daarom is het in zulke gevallen van belang, dat de dat niet meer op de plek kan komen om het onzindelijke gedrag te herhalen. 
Eventueel datgene waarop geplast is verwijderen en pas terugleggen als de kat het geruime tijd alleen nog maar op de bak doet. 

Adviezen bij onzindelijkheid

Minimaal 1 kattenbak per kat + 1 op een rustige plaats in huis, niet in de loop, niet bij de buitendeur en 
als u een bak plaatst in de badkamer dan niet direct naast de wasmachine, ook niet in de buurt van de etensbakjes. 
Gebruik zowel open als gesloten bakken, de bak moet groot genoeg zijn zodat de kat zich er gemakkelijk in kan draaien. 
Probeer verschillende soorten grit, de voorkeur gaat uit naar fijn en klontvormend grit, oudere zwaardere katten hebben meest een hekel aan houtkorrels dit kan pijnlijk zijn onder de voetjes. Gebruik geen grit met geurtjes. 
Iedere dag de klonten, gevormd door de urine en de ontlasting, uit de bak halen en de bak minstens 1 keer per week schoonmaken en het grit vervangen. 
Bevuilde plekken schoonmaken, gebruik GEEN chloor of ammonia maar bijvoorbeeld Biotex en eventueel naspoelen met alcohol (70 of 96 %). U kunt de plekken, nadat ze zijn schoongemaakt, bespuiten met een feromonenspray of verdamper (Feliway). Feromonen zijn lichaamseigen geurstoffen. zich op zijn gemak. Waar poes kopjes geeft zal hij niet plassen. 
 
U kunt de plaatsen die de kat regelmatig bevuild heeft voor de kat afsluiten en als het langere tijd goed gaat weer meer ruimte voor de kat openstellen. 
Zorg er wel voor dat de kat verschillende rustige, warme en veilige slaapplaatsen heeft waar hij zich kan terugtrekken, het liefst ook op hogere plaatsen zoals bijvoorbeeld een mandje bovenop of in een linnenkast. 
Plaats ook enkele kartonnen dozen in huis en doe er eventueel een oude trui van uzelf in. 
Speel rustige spelletjes met de kat waarbij het initiatief tot spel van u uitgaat, en stop het spel voordat de kat interesse verliest. Ook in huis moet de kat zichzelf kunnen vermaken d.m.v. klimpaal, papieren zakken waarin ze zich kunnen verstoppen, klimtouw aan het dak, een stuk vloerbedekking aan de wand op een logeerkamer of zolder waar ze zich mee kunnen vermaken. 
Zet eten en drinken neer op meerdere plaatsen in huis en verstop droge brokjes in papieren zakken of bijvoorbeeld lege toiletrollen zodat de kat zich kan vermaken terwijl hij het eten bij elkaar zoekt. 

Het is heel belangrijk dat het stressniveau van de kat wordt verminderd. Dit kan het best worden bereikt door een vast leefpatroon bij zowel kat als mens. Probeer eten en spelen op vaste tijden te laten plaatsvinden en als er toch iets in het patroon veranderd door bijvoorbeeld ziekte of vakantie probeer dan toch zoveel mogelijk hetzelfde schema te hanteren of het als het niet anders kan met kleine stapjes te wijzigen. 

Ontwormen ter bescherming van huisdier en gezin

Mensen houden van huisdieren, ze maken ons dagelijks leven op veel verschillende manieren aangenamer. Maar als huisdiereigenaren moeten we ons allemaal bewust zijn van het feit dat de meeste katten en honden op een bepaald moment in hun leven parasitaire wormen bij zich dragen. Wormen kunnen de gezondheid van uw huisdier in gevaar brengen, maar ook de gezondheid van de mensen die met uw huisdier in contact komen.

 De feiten De spoelworm: studies en feiten

Onderzoek onder kinderen heeft aangetoond dat:

• 28% van de kinderen hun eten deelt met hun huisdieren (als ze denken dat niemand kijkt);
• 21% hun vingers na het eten laat aflikken door hun huisdier;
• 38% in bed speelt met hun huisdier of deze in bed verstopt.

1 Dr. June McNicholas, Universiteit van Warwick

Studie2 heeft uitgewezen dat:

• 25% van de parken besmet zijn met eitjes van de spoelworm;
• 59% van de zandbakken besmet zijn met eitjes van de spoelworm;
• Veel kinderen spelen regelmatig in parken en zandbakken, waardoor ze de kans hebben een wormbesmetting op te lopen.

2 Jansen J., Knapen F. van: Onderzoek naar de verontreiniging met eieren van honden- en kattenspoelwormen in parken en zandbakken in de gemeente Utrecht. Tijdschrift diergeneeskunde 1993; 118:611-4

Risico’s van wormen

Waarom ontwormen?

Een wormbesmetting kan vervelende tot zelfs ernstige gevolgen hebben, zoals:

Diarree (met bloed)

Verstopping

Achterblijvende groei

Braken

Bloedarmoede

Doffe vacht

Bij puppies en kittens kan een ernstige wormbesmetting in uitzonderlijke gevallen zelfs tot de dood

leiden. U kunt via uw huisdier met wormen geïnfecteerd raken. Zo kunnen er zoönotische ziekten

ontstaan. Dit zijn ziekten die van dieren worden overgedragen op mensen. Vooral kinderen kunnen

geïnfecteerd raken als ze op plaatsen spelen die met honden- of kattenuitwerpselen besmet zijn

(tuinen, parken, zandbakken).

Wormen in alle soorten

Wormen komen voor in alle soorten en maten. Symptomen en gevaren verschillen dan ook per soort.

Risico’s voor de mens

Wormen zijn zoönotische parasieten, eenvoudig gezegd zijn dat parasieten die van dier op mens

kunnen overgaan en daardoor ziekten bij de mens kunnen veroorzaken. Dit kan tot lichte klachten

leiden, maar ook tot potentieel zeer gevaarlijke ziekten, vooral bij kinderen.

Ontwormen

Het is gemakkelijk om een wormbesmetting bij uw huisdier te voorkomen of te behandelen. Komt u

gerust langs bij onze praktijk. De dierenarts of assistente kan u het beste advies geven over het

ontwormen van uw hond of kat.

Vlooienbesmetting is een veel voorkomende aandoening

Vlooienbesmetting is de meest voorkomende aandoening veroorzaakt door uitwendige parasieten (ook wel ectoparasieten genoemd) bij onze huisdieren. Verschijnselen veroorzaakt door deze aandoening kunnen variëren van afwezig tot mild maar ook kunnen zich heftige huidverschijnselen voordoen.

Feiten

Slechts 5% van de totale vlooienpopulatie wordt gevormd door de volwassen vlo. De overige 95%

bevindt zich in de vorm van eitjes, larven en poppen in de omgeving (vloerbedekking, meubels, enz).

Vlooienbestrijding dient dus zowel op de volwassen vlo als op de onvolwassen stadia gericht te

worden. Vlooien spelen een belangrijke rol in de overdracht van de meest voorkomende lintworm

Dipylidium caninum. Als uw huisdier vlooien heeft, is het daarom raadzaam om hem tevens te

behandelen met een ontwormmiddel. Een vrouwtjesvlo kan tot wel 50 eitjes per dag produceren

over een periode van 50-100 dagen. Een besmetting van een kitten (0.5 kilogram, ongeveer 4 weken

oud) met 220 vlooien, kan leiden tot een dagelijks verlies van in totaal 10% van het totale bloedvolume.

Dit kan een levensbedreigende bloedarmoede tot gevolg hebben.

Risico’s

Bij honden kan een vlooienbesmetting roodheid, bultjes, schilfers, korsten en kaalheid tot gevolg

hebben. Bij katten kan een vlooienbesmetting symmetrische kaalheid, korstjes over de rug,

zwellingen en zweren op de lip veroorzaken. Een vlooienbesmetting kan (een levensbedreigende)

bloedarmoede tot gevolg hebben. Vlooien kunnen besmettelijke ziekten overbrengen.

Vlooien spelen een belangrijke rol in de overdracht van de meest voorkomende lintworm Dipylidium

caninum. Vlooien kunnen virale, bacteriële en sommige andere organismen overbrengen.

Ook mensen kunnen worden gebeten door vlooien.

De mens

De aanwezigheid van vlooien vormt een risico voor de mens. Ook mensen kunnen door vlooien

gebeten worden. Met alle gevolgen van dien: jeuk, huidirritatie, enz. Ook kunnen mensen via een

vlo een lintwormbesmetting oplopen (dit komt met name bij kinderen wel eens voor).

Levenscyclus

Nadat een vlo op een hond of kat is gesprongen worden de eerste eitjes geproduceerd 24-36 uur na

het eerste bloedmaal. Eitjes ontwikkelen zich binnen een aantal dagen tot larven (enkele millimeters

groot). De larven maken vervolgens drie opeenvolgende stadia door en vormen tenslotte een cocon

(pop stadium). Binnen enkele dagen tot verscheidende maanden vindt de metamorfose van cocon

tot volwassen vlo plaats. De jonge volwassen vlo kan voor een lange periode (150 dagen) in dit

beschermende omhulsel verblijven. De cocon vormt een uitstekende bescherming tegen invloeden

van buitenaf. (Dit stadium in de ontwikkeling van de vlo is dan ook het meest resistent tegen

insecticide behandelingen.) De nieuw uitgekomen volwassen vlo kan een week in de omgeving

overleven, maar moet dan een gastheer gevonden hebben om te kunnen overleven. In dit stadium

kunnen vlooien, bij gebrek aan een andere gastheer, ook mensen bijten. Afhankelijk van de omgevingsfactoren, kan de levenscyclus van de vlo in 14-140 dagen voltooid worden.

Succesvolle vlooienbestrijding

• Doodt vlooien op alle dieren in een huishouden;
• Bestrijdt vlooienpopulaties in de huishoudelijke omgeving (vlooien, eitjes, larven en poppen);
• Behandel preventief om voortdurende herbesmetting met nieuwe volwassen vlooien uit de omgeving te voorkomen;
• Geïntegreerde vlooienbestrijding, waarbij alle stadia van de vlo worden bestreden, is de beste oplossing voor succesvolle vlooienbestrijding!

De behandeling van teken; beter voor mens en dier

Teken behoren tot de spinachtigen. De bij huisdier en mens voorkomende teken zien eruit als een klein leren zakje, met aan de voorkant een nauwelijks zichtbare kop. Het bestrijden van een tekenpopulatie is vrijwel onmogelijk. De bescherming van onze huisdieren is vooralsnog de beste oplossing. Teken klimmen in grashalmen of struiken en hechten zich vast tot een geschikt dier voorbijkomt. Ze kunnen maanden tot jaren overleven buiten de gastheer en zijn voornamelijk actief in vochtige klimaatomstandigheden (voorjaar en herfst). Een gastheer, ook de mens, voelt niet wanneer een teek bijt. Dit komt doordat een teek een stof afscheidt met een pijnstillend effect. Achteraf ontstaat wel jeuk en soms een ontstekingsreactie.

Teken die uit het buitenland worden meegenomen

Uit Zuid-Europese landen kan de bruine hondenteek (Rhipicephalus sanguineus) in de vacht worden

meegenomen, meestal door honden die meegaan op vakantie. Deze teek kan zich jaren in woningen

handhaven en is soms drager van ziekten. Buitenshuis is het klimaat in België en Nederland ongunstig

voor de teek. Ze zijn erg specifiek voor de hond en in sporadische gevallen wordt de mens

gebeten. In Zuid-Europa leeft ook de Dermacentor reticulatus teek die bij de hond een bloedparasiet

overbrengt die babesiose (piroplasmose of ‘bloedwateren’) veroorzaakt.

Tekenbestrijding

Teken kunnen verwijderd worden met een tekentangetje of pincet (rechtstandig uittrekken zonder

erin te knijpen). Daarna wordt het wondje ontsmet. Eventuele achtergebleven delen van de teek

verdwijnen na enige tijd vanzelf. Bij aanwezigheid van grotere aantallen of telkens terugkerende

besmetting kan gebruik gemaakt worden van diverse sprays, spot-ons of banden tegen teken.

Alle producten hebben als beperking dat teken pas na 24 tot 48 uur na contact zullen afsterven.

Meestal zitten ze dan nog vast in de huid. Bij de eigenaar bestaat dan vaak de indruk dat het

gebruikte middel niet werkt.

Voor welke dieren wordt tekenbestrijding geadviseerd?

• Honden die worden uitgelaten in gebieden waar veel teken voorkomen (bomen, struiken);
• Honden die meegaan op vakantie naar landen als Frankrijk, Italië, Spanje, Griekenland etc.(rond de Middellandse Zee);
• Katten die regelmatig met teken in de vacht thuis komen.

Gevolgen; risico’s

Gevaren van teken bij huisdieren

Teken geven directe problemen bij hond en kat doordat ze bloedverlies kunnen veroorzaken en de

wonden in de huid kunnen ontsteken. Ook indirect kunnen teken gevaar opleveren indien ze drager

zijn van ziekteveroorzakers.

Teken kunnen diverse ziekten overbrengen

Babesiose bij de hond

Babesia canis is een parasiet die wordt overgebracht door teken in Zuid-Europa, en die bloedplassen

tot gevolg heeft.

Borreliose (Ziekte van Lyme)

De bacterie die Lyme veroorzaakt wordt overgebracht door teken die ook in ons land voorkomen en

is besmettelijk voor mens en hond.

Tekenverlamming

Veel tekensoorten kunnen verlammingen veroorzaken. Soms met de dood tot gevolg.

Ehrlichiose

Veroorzaakt koorts, verminderde eetlust, moeilijk ademen, braken, vergrote lymfeklieren en

Toxoplasmose

Onlangs heb ik een lezing bezocht over zoonosen, dit zijn infectieziekten, die onder natuurlijke omstandigheden worden overgebracht van gewervelde dieren naar de mens

Een daarvan is toxoplasmose en daar ga ik nu wat meer over vertellen.

Toxoplasmose gondii is een eencellige darmparasiet waarvan de kat slechts 1 tot 2 weken in zijn leven gastheer is en dan eieren in de ontlasting uitscheidt. Meestal zijn het jonge katten (gemiddeld 6 maanden oud) die hiermee voor de eerste keer in aanraking zijn gekomen, waarna ze levenslange weerstand opbouwen. Soms kunnen er bij infecties van de kat symptomen optreden als verminderde eetlust, vermagering, moeilijke ademhaling, oogproblemen, koorts, maagdarm en neurologische problemen. De eieren vormen resistente oocysten vanaf twee dagen na de uitscheiding en zijn pas dan besmettelijk. De oocysten blijven zeer lang levensvatbaar in tuinen, parken en zandbakken waar de kat zijn ontlasting begraaft. Tussengastheren zoals schapen, vogels, en runderen, maar ook de mens kunnen zich weer met deze cysten besmetten waarna ongeslachtelijke vermenigvuldiging plaatsvindt. De hieruit voortkomende jonge stadia vormen in spieren en hersenen weefselcysten.Deze cysten kunnen jarenlang aanwezig blijven en zelfs na de dood van de gastheer nog lange tijd infecties veroorzaken. Het eten van besmette prooidieren door katten sluit uiteindelijk de cyclus. In streken waar gen katten voorkomen, wordt de ziekte niet bij de mens aangetroffen.

Besmetting van de mens

De mens wordt met Toxoplasmose besmet door het eten van onvoldoende verhit vlees of door opname van oocysten. Dit laatste gebeurt voornamelijk vanuit tuinaarde, compost of onvoldoende gewassen groenten en fruit. De kans dat infectie plaats vindt vanuit kattenontlasting is nihil gezien het feit dat een (jonge) kat maar een korte periode uitscheider is en de eieren daarnaast nog eens minimaal twee dagen nodig hebben om infectieus te worden.

Verder is een aangeboren infectie mogelijk na besmetting tijdens of vlak voor de zwangerschap, terwijl in sporadische gevallen Toxoplasmose wordt overgedragen via orgaan transplantatie. Bijna iedereen loopt in zijn leven een keer een besmetting met Toxoplasmose op en bouwt daarna weerstand op tegen volgende infecties. Het percentage besmettingen blijkt echter sterk te variëren in de wereld afhankelijk van de voedingsgewoonten en hygiëne. In Frankrijk bijvoorbeeld bedraagt 80% op 20 jarige leeftijd al met de parasiet in contact te zijn geweest(rauwe leverpate) tegen 10-20%in de USA.In Nederland ligt de gemiddelde besmetting van vrouwen tijdens de eerste zwangerschap op 45%

In ongeveer 90% van de gevallen verloopt een Toxoplasmose infectie bij de mens zonder verschijnselen. Soms ontstaat een vaag ziektebeeld met lichte koorts, lymfklierzwelling en vermoeidheid, zoals bij een lichte griep. In een klein aantal gevallen kan een acute infectie ontstaan met lymflier vergroting, hoofd, keel of spierpijn, algemeen ziek zijn en lever en milt vergroting. In uitzonderlijke gevallen komt een ontsteking van longen, lever,hart-hersenen voor. Het ziek zijn en lymfkliervergroting kan enkele maanden aanhouden en weer terugkeren.

Een primaire Toxoplasmose infectie van een zwangere vrouw brengt grote risico’s van de ongeboren vrucht met zich mee . In 40% van de gevallen leidt dit tot een infectie van het ongeboren kind. De kans op overdracht is groter in de laatste maanden van de zwangerschap (80%) terwijl de ernst van de afwijkingen weer groter is naarmate er eerder in de zwangerschap een infectie plaat vindt. Een spontane abortus of vroeggeboorte kan het eerste gevolg zijn. Aangeboren Toxoplasmose kan in ernstige gevallen worden gekenmerkt door ontsteking van het oog met als gevolg verkalkingen in de hersenen, een waterhoofd en verkleinde oogbollen. Meestal blijft de infectie bij de geboorte onopgemerkt, maar de prognose is toch slecht. De parasiet bevindt zich in het centrale zenuwstelsel en in het netvlies van de ogen. Op onvoorspelbare momenten kan de infectie een opleving maken en de afweer bij het kind is onvoldoende om dit effectief te bestrijden.

Behandeling van Toxoplasmose vindt alleen plaats bij patiënten met ernstig klinische verschijnselen en bij een acute infectie. Na de geboorte verkregen toxoplasmose behoeft geen behandeling omdat de cysten niet kunnen worden gedood in de weefsels. Bij aangeboren toxoplasmose worden kinderen in het eerst levensjaar wel behandeld. Ook tijdens de zwangerschap kan bij een vastgestelde infectie met de therapie gestart worden.

Het zal duidelijk zijn dan preventieve maatregelen vooral gericht zijn op de zwangere vrouw. Om te voorkomen dat besmetting optreedt, is het advies om tijdens de zwangerschap de normale hygiënische maatregelingen in acht te absoluut niet nodig de kat het huis uit te doen bij een zwangerschap of bij een geval van toxoplasmose uit het gezin.nemen zoals, handen wassen, fruit schillen, groenten wassen en/of koken, geen rauw vlees eten en met handschoenen aan tuinieren en dagelijks met handschoenen aan de kattenbak verschonen.

Het grootste risico is gelegen in de omgeving of door het eten van onvoldoende onverhit vlees. Door de intensieve veehouderij is varkens en pluimvee echter nauwelijks meer besmet en invriezen vermindert nog eens het aantal cysten. Het zijn voornamelijk schapen en in mindere mate runderen, scharreldieren die besmetting vertonen en dit dus over kunnen brengen via het vlees.

Indentificatiechip

Jaarlijks lopen er in Nederland honderden honden, katten en andere huisdieren weg.Een deel hiervan vindt de weg naar huis niet meer terug, meestal omdat ze niet herkenbaar zijn geregistreerd.Daarom is het enorm moeilijk om een eigenaar terug te vinden.Tatoages zijn na verloop van tijd vaak niet goed meer te lezen en zijn bovendien niet voor alle diersoorten geschikt.Daarnaast is het tatoeren bepaald geen pretje voor uw huisdier.Halsbandjes en adreskokertjes worden gemakkelijk verloren, tijdens de avontuurlijke tochten die uw huisdier maakt.

Gevonden

Tegenwoordig is en een andere manier van registratie "electronische indentificatie, ook wel chippen genoemd. Met een chip is uw huisdier altijd te herkennen, want iedere chip heeft een eigen unieke code.

Een chip is een klein gesloten buisje van bio-glas, met daarin een microchip. de Back-Homechip is slechts 13,4 mm lang en een doorsnee van 2 mm.Het bio-glas zorgt ervoor dat de chip niet word t afgestoten en dat het met het weefsel vergroeit.Op de microchip is de unieke code opgeslagen. Een spoeltje stuurt deze code naar een afleesapparaat. De chip wordt ter hoogte van de nek, boven het schouderblad door een eenvoudige injectie onder de huid ingebracht.

Een chip kan met een reader worden afgelezen. De chip zelf doet niets, uw huisdier zal niet eens merken dat hij/zij er een draagt en invloeden van buitenaf hebben geen invloed op de chip. Pas als het afleesapparaat (reader) bij de chip gehouden word gebeurt er iets.Het afleesapparaat geeft een onschadelijk signaal af, wardoor de chip actief wordt en met de betreffende indentificatiecode van  het dier antwoordt.

Na het chippen wordt een registratieformulier ingevuld en gestuurd naar de Nederlandse Databank voor Gezelschapsdieren, alwaar de gegevens zullen worden opgeslagen. U ontvangt altijd een bewijs van inschrijving.

Ook in het buitenland kan de Back-home chip worden afgelezen, mits ISO standaard afleesapparatuur wordt gebruikt. Aangezien ieder land zijn eigen landcode heeft weet men onmiddelijk in welk land men moet gaan zoeken.

Voordelen

Diervriendelijk, vrijwel onbeperkte levensduur, al op jonge leeftijd toe te passen, fraudebestendig.

Vooral als uw kat buiten loopt een aanrader.

terug naar boven

Mailtje sturen?

Weer terug naar start.